NOODKLOK ZORGMEDEWERKERS DE

Donderdag 25 maart 2021

Van alle kanten bereiken ons bijna voortdurend berichten uit de zorg van wanhopige zorg medewerkers in binnen- en buitenland m.b.t. sterfte n.a.v. covid vaccin. Hier een van de vele.

Zorgmedewerkers luiden de noodklok: in een Berlijns verpleeghuis werden veel bewoners ernstig ziek na de injecties en een derde van deze mensen is inmiddels overleden.

Dit geval staat helaas niet op zichzelf, er komen steeds meer berichten.
BRON 1

De onderzoekscommissie van advocaten en juristen in Berlijn brengt dit vreselijke nieuws, evenals de organisatie van advocaat Robert F. Kennedy Jr. (neef van de vermoorde president,  in de USA.

Overigens is het idee dat je door je te laten ‘vaccineren’ anderen zou beschermen op geen enkel bewijs gebaseerd.
Integendeel: tijdens de testfase van de middelen bleek dit niet te werken.

Ook zijn de gegevens over de werking en risico’s van de experimentele genetische therapie die nu verkocht wordt als ‘vaccins’ helaas erg dun en onvolledig.

Een gewaarschuwd mens telt voor…..

One thought on “NOODKLOK ZORGMEDEWERKERS DE

  1. Woont u de Pesach-viering, betreffende Korinthiers 11:23-26, vanaf zonsondergang vandaag bij?

    Miljoenen mensen zouden vanavond naar het live-festival kijken, nog voordat een zogenaamd ‘killervirus’, dat intussen niet dodelijker dan de griep is gebleken, vorig jaar pandemisch uitbrak.

    We roepen in herinnering en vieren wat Jezus aan de vooravond van Pesach, het Joodse Paasfeest, deed: de maaltijd met zijn eerste leerlingen houden. Zijn laatste avondmaal.

    Ooit is dat Joodse Pesach begonnen als een oogstfeest van eenvoudige boeren, die hun eerste lam opdroegen aan de Eeuwige.

    Nadat de Joden werden bevrijd uit de slavernij in Egypte – zoals ook het boek Exodus 12: 1-8 en 11-14 ons laat weten – realiseerden ze zich dat ze dit feest nooit meer konden vieren zonder ook deze bijzondere gebeurtenis in dit feest een plaats te geven.

    Zo werd Pesach het feest van bevrijding en delen de Joden het ongezuurde brood zoals hun voorouders dat in alle haast hebben klaargemaakt vóórdat ze Egypte achter zich lieten.

    Een nieuwe betekenis voor een eeuwenoud feest. Zoals zoveel feesten in de loop van de geschiedenis een nieuwe of andere betekenis hebben gekregen en telkens weer krijgen.

    Maar het is Jezus Christus zelf die aan het Joodse Pesachmaaltijd een nieuwe betekenis heeft gegeven, door aan zijn leerlingen te vragen, hem te blijven gedenken in het breken van het brood en het ronddelen van de beker wijn (zoals Lukas in 22:19-20 schrijft).

    Het traditionele christendom heeft dankzij de katholieke kerk deze opdracht door de eeuwen heen afwijkend geinterpreteerd.

    Die traditionele christenen vieren onder invloed van deze moederkerk van alle dus valse religies op aarde, verdwaald niet één keer per jaar Pesach maar veelvuldig de wereldwijde eucharistie.

    Verdwaald, want ze vieren dat zelfs zo vaak dat ze de ware betekenis uit het oog zijn kwijtgeraakt.

    Eucharistie lijkt voor velen een doel in zichzelf te zijn geworden. Sommigen geloven zelfs dat het alleen maar echt eucharistie is wanneer we goedgekeurde woorden daarbij uitspreken.

    En zo is de gedachtenis aan Jezus een ritueel geworden dat te vaak losstaat van de dagelijkse levenswijze en van de wijze van leven, die Jezus ons leert te leiden.

    Indien die verdwaalde christenen weer gaan luisteren naar wat Jezus zelf erover gezegd heeft, dan zien ze dat Pesach meer is dan een levenswijze dat het traditionele christendom via eucharistie de liefde en solidariteit viert.

    Want het houden van de maaltijd die Jezus met zijn leerlingen vandaag, vanaf zonsondergang, vierde, staat in het laatste teken, dat hij gaf, van een leven dat volledig ten dienste stond aan de liefde voor God en de medemens.

    Dat teken staat niet op zichzelf zoals de katholieke kerk heeft geïnterpreteerd, uit de context, los van de levensweg die Jezus is gegaan.

    Pesach is onlosmakelijk verbonden met het noodzakelijkerwijs achter ons laten van trots, hoogmoed en eigenwaan.
    Noodzakelijk als we ons willen opofferen aan de medemens die ons nodig heeft, wat aan het vieren van het ware Paasfeest voorafgaat.

    De meeste traditionele christenen gaan in de wereldse eucharistieviering daaraan voorbij.

    Dienstknecht worden is in de theologie van alle uit de katholieke moederkerk voortgekomen religies blijkbaar niet populair.

    Alsof door het stof gaan om zo de ander te dienen een vernedering en kleinering is, terwijl het tegendeel waar is: dienstknecht worden en als zodanig de ander en daarmee God dienen betekent dat wij ons nergens te groot of te goed voor mogen voelen.

    Alleen dan namelijk kunnen wij zijn een bondgenoot van mensen, die gekwetst zijn, gebroken of geslagen door het leven gaan. Zoals symbolisch het elkaar de voeten wassen volgens Johannes 13:1-15 vertelt.

    In de maaltijd, die Jezus met zijn leerlingen heeft gevierd wordt ons daarmee een manier van leven voorgespiegeld die langs wegen van liefde en solidariteit gaan.

    En hoe ver we daarin kunnen gaan, heeft Jezus zelf ons laten zien: tot het uiterste, het leven geven, uit liefde voor de ander, solidair zijn met de minsten tot in de dood.

    Wie vanuit dat ideaal probeert te leven, zal tijdens die levensweg God als bondgenoot ontmoeten.

    Wie dat ideaal probeert waar te maken, zal door de minste der mensen herkend worden als een betrouwbare partner zoals God de onze is in de strijd om levenskansen.

    Dan is het zoals tijdens eucharistieviering niet meer van belang welke woorden we daarbij uitspreken, maar gaat het veeleer om de inhoud, de diepere betekenis van Pesach.

    Dan gaat het niet om de veelheid van eucharistie vieren, maar om de echtheid van dat vieren.

    Dan vieren we onze levensweg, waarmee we die van Jezus volgen.

    Op deze wijze ons geloof vieren en beleven putten we uit een krachtbron om tot het uiterste te gaan in liefde en solidariteit.

    Dan is niet relevant, zoals de katholieke kerk de eucharistie viert, wie wij zijn, maar dat wij onafhankelijk van de maatschappelijke positie in de wereld de kerk van Jezus Christus vormen…

    …als ereen die alleen als zodanig een kerk voor de armen kan zijn, anders dan de aardse religies dankzij de katholieke kerk, het Vaticaan, die doet geloven dat te zijn en dus velen eeuwenlang via religies heeft misleid.

    Zo worden we van op het eigen ik gericht zijn, de theologie van het duivelaanbiddende Vaticaan omgevormd tot broeders en zusters, die openstaan voor anderen, ver weg en dichtbij, gericht op de ander, de theologie van Jezus Christus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wees De Weerstand